برخی از پدر و مادرها در همان 50 سال قبل مانده اند، اما بچه هایشان کاملا با تکنولوژی حرکت می کنند. در گذشته همه سعی والدین این بود که بچه ها تا دیروقت بیرون از منزل نمانند، با دوستان ناباب رفت و آمد نداشته باشند تا از آنها تاثیرپذیری منفی نگیرند. حال چنین پدر و مادرهایی از اینکه بچه هایشان ساعتها پای اینترنت و کامپیوتر شخصی در اتاق خودشان حضور دارند و اینکه تنها گذاشتن آنها به بهانه اینکه می خواهند درس بخوانند و می گویند شما به مهمانی یا مسافرت بروید از بابت ما خیالتان راحت باشد، هرگز نگران نمی شوند!! شاید خیلی خوشحال هم بشوند. آخر هرچه باشد فرزندان در خانه هستند، اما شاید بد نباشد که کامپیوتر را خودمان هم یاد بگیریم، چت کردن را بیاموزیم و بدانیم که فرزندانمان از چه فیلتر شکن هایی استفاده می کنند. جدای از جستجوهای کنجکاوانه و میل به کسب تجربه های جوانانه، اعتیاد به حضور در برخی سایتهای خاص پیامدهای منفی را در پی دارد که از ارتباط با دوستان نادان و ناباب هم بدتر و مخرب تر خواهد بود.

نوشته شده در تاریخ جمعه 11 فروردین 1391    | توسط: افسانه رحیمی    | طبقه بندی: روانشناسی کودک،     | نظرات()