مشكل دوست یابی و نگه داشتن دوست درمیان كودكان

چگونگی ایجاد نشاط در مدرسه

فرض كنید فرزندتان گریه كنان نزد شما می آید و می گوید:

«من هیچ دوستی ندارم. هیچ كس مرا دوست ندارد!»

هیچ پدر و مادری تحمل شنیدن چنین جملات تلخی را ندارد، همه ما می خواهیم فرزند خود را از خطرات جهان اطرافمان حفاظت كرده و به او اطمینان دهیم كه دوستان زیادی دارد.

ولی یادتان باشد شما نمی توانید برای فرزند خود دوست پیدا كنید؛ هر چند می‌توانید مهارت‌های لازم را برای یافتن دوست به او بیاموزید.
 
برای دسترسی به بقیه مقاله روی ادامه مطلب کلیک کنید

فرض كنید فرزندتان گریه كنان نزد شما می آید و می گوید:

«من هیچ دوستی ندارم. هیچ كس مرا دوست ندارد!»

هیچ پدر و مادری تحمل شنیدن چنین جملات تلخی را ندارد، همه ما می خواهیم فرزند خود را از خطرات جهان اطرافمان حفاظت كرده و به او اطمینان دهیم كه دوستان زیادی دارد.

ولی یادتان باشد شما نمی توانید برای فرزند خود دوست پیدا كنید؛ هر چند می‌توانید مهارت‌های لازم را برای یافتن دوست به او بیاموزید.

تمام انسان ها، به طور غریزی مایل به یافتن دوست هستند ولی موفقیت آن ها در این راه به رفتار خودشان بستگی دارد.

كودكان از 4 یا 5 سالگی می توانند دوست پیدا كنند. هر نوباوه‌ای نیازمند چند دوست خوب و یا گروهی است که بتواند آن ها را متعلق به خود بداند؛ زیرا با داشتن آن ها می‌تواند چیزهای زیادی درباره خودش بیاموزد.

کشف علت دوست‌گریزی کودک

دلشوره های کلاس اولی ها

اگر کودکتان در ایجاد و نگهداری دوستی‌ها مشکل دارد، بکوشید علت آن را دریابید. آیا آن‌قدر حساس است که همیشه احساساتش جریحه دار می‌شود و دوستانش را از دست می‌دهد؟

آیا ساکت است و نسبت به ارتباط با دیگران بی تفاوت است؟

آیا تهاجمی ‌و قلدر است و به همین علت کودکان دیگر نمی‌خواهند با او باشند؟

آیا از مهارت ‌های اجتماعی برخوردار نیست؟ آیا مهارت‌های لازم را برای یک دوست با وفابودن ندارد؟

صحبت با کودک

دقیق باشید...

درباره رفتارهایی که مشاهده می‌کنید و این که چگونه موجب تاثیرگذاری بر روابط می‌شوند، گفتگو کنید.

درباره دوستی صحبت کنید.

اگر کودک به دلیل تمام شدن یک رابطه دوستی از نظر روانی آسیب دیده است، درباره وضعیت دوستی‌ها و اینکه چطور طی سال‌ها دوستان زیادی خواهد داشت که بعضی از آن ها به مدت طولانی و بعضی از آن ها تنها مدت کوتاهی دوست او خواهند بود، گفتگو کنید.

از کودک بخواهید نام یکی از همکلاسی ‌هایش را که همه او را دوست دارند بگوید و سپس درباره خصوصیات او چنین بپرسید:

«چه طور رفتار می‌کند؟ چه کارهایی انجام می‌دهد؟ ویژگی‌های یک دوست خوب چیست؟»

تعیین اهداف دوستی

کودک

با همدیگر در این‌باره صحبت کنید که دوست دارد چه مهارت‌های اجتماعی و چطور دوستی‌هایی داشته باشد، بیشتر کودکان می‌توانند به آسانی کودکانی را که دوست دارند، با آن ها دوست باشند، نام ببرند.

اگر کودک خردسالی، امکان برقراری ارتباط با دیگران را نداشته باشد، نمی‌تواند بیاموزد که چه طور در اجتماع رفتار کند، به او مهارت ‌های اجتماعی را بیاموزید و هنگامی ‌که دوستی ‌اش خاتمه یافت یا احساس بروز مشکل کرد به او کمک کنید.

برداشتن اولین قدم برای پذیرش روابط اجتماعی

برای زمان بازی خردسالان و کودکان پیش از سنین مدرسه برنامه‌ریزی کنید.

روی اولین تجارب کودکان نظارت کنید و آماده باشید تا با دخالت در کارشان بازی آن ها را آسان کنید.

گردش‌های خانوادگی

اجتماع چند گروه خانواده فرصت خوبی برای ورود کودکان در موقعیت ‌های اجتماعی به همراه کودکان سنین متعدد فراهم می‌کند.

این موقعیت‌ها به کودک شما فرصت می‌دهد مهارت ‌های اجتماعی را به کار گیرد و در عین حال نظاره ‌گر ارتباط شما با مردم دیگر باشد.

همچنین گردش ‌های خانوادگی موجب ایجاد پیوند های عمیق داخل خانواده می‌شود و بعد ها که کودکتان باید مقابل فشار گروه همسالان ایستادگی کند؛ چنین گردش‌هایی نتیجه خود را نشان خواهد داد.

پافشاری نکنید.

کودک را در مقابل مردم انگشت نما نکنید، از جملاتی مانند «نمی‌تونی به دایی‌ات سلام کنی؟» یا «برای همه از یک تا ده بشمر» بپرهیزید.

هرچه قدر کودک در موقعیت‌های اجتماعی به خودش توجه بیشتری داشته باشد، احساس راحتی برای او مشکل ‌تر خواهد بود.


نوشته شده در تاریخ جمعه 11 فروردین 1391    | توسط: افسانه رحیمی    | طبقه بندی: روانشناسی کودک،     | نظرات()